Transitieteam: Journaal

Deze week was er taart op de burelen van het Transitieteam. Eigenlijk waren het meer gebakjes. Feestelijke vierkante blokjes slagroomtaart opgebouwd uit luchtige cake en synthetische room, met boven op elk vierkantje een vrolijk suikerplaatje met daarop ons prachtige nieuwe logo.

Dat nieuwe logo symboliseert de nieuwe fase die we deze week met de Transitie zijn ingegaan. Bij een nieuwe fase hoort een nieuwe huisstijl, die het optimisme van de Transitie combineert met eenvoud en traditie.

Optimisme omdat de Transitie gaat over een goed gevoel. Want waarom somber doen als je ook vrolijk kunt zijn. Neem het vrolijke gevoel dat je hebt als de zon eindelijk weer gaat schijnen. Of dat nu is omdat we naar de stembus zijn gegaan om aan te geven dat we klaar zijn met de oude politiek van pappen en nathouden, of omdat het steeds warmer wordt op onze planeet.

Maar ook het optimisme dat je voelt als je samen, met een masker op, vernielingen aanricht op een onderwijsinstelling die bedacht lijkt te zijn om ieder onderwerp ingewikkeld en deprimerend te maken. Terwijl je ook duidelijke leuzen kunt scanderen en dingen kapot kunt slaan om de wereld een beetje mooier, veiliger en toleranter te maken.

Eenvoud omdat de Transitie afscheid heeft genomen van ingewikkelde oplossingen voor eenvoudige problemen. Of het nu gaat om alle buitenlanders, alle armoede, alle oorlogen, alle moslims, alle journalisten, alle boeren, alle zionisten of alle rechters. Problemen zijn zo ingewikkeld als we ze zelf maken.

Traditie omdat we nooit mogen vergeten waar we vandaan komen. Het is wat onze geschiedenis verbindt. Ze heeft ons niet alleen tot slachtoffers gemaakt, ze biedt ook houvast in een snel veranderende samenleving. Daarom zal deze rubriek voortaan Het Transitie Journaal heten. De transitiefocusgroepen sloegen collectief aan op het woord Journaal.

De gebakjes met daarop ons nieuwe logo zagen er niet alleen feestelijk uit, ze waren ook verrassend goedkoop en bovendien opvallend eenvoudig online te bestellen. Omdat ze eigenlijk nergens naar smaken was er niemand die ze niet lustte. Omdat er nauwelijks ingrediënten in zaten, hadden we geen last van allergieën.

Bovendien bleven er heel veel taartjes liggen. Wat een gevoel van overdaad gaf. Dit alles in tegenstelling tot ingewikkelde patisserie, die vaak onbetaalbaar is, vol allergenen zit en zo goed smaakt dat iedereen een tweede of derde stuk pakt.

Waarom moeilijk doen als het ook makkelijk kan!