Transitie Journaal: loyaliteit

Woensdag lazen we in de krant hoe sommige Duitse Joden zich niet meer hardop durven uitspreken tegen Israëlische oorlogsmisdaden, uit angst zelf te worden beticht van antisemitisme. Een Joodse man die niet met zijn achternaam in de krant durfde, vertelde dat hij werd opgepakt tijdens een betoging tegen Israëlische oorlogsmisdaden omdat hij een onwelgevallige vergelijking had gemaakt.

Een Joodse vrouw concludeerde: ‘Door antisemitisme zo nauw te verbinden aan kritiek op Israël, verwatert het begrip. Het zorgt er ook voor dat we echt antisemitisme niet meer herkennen.’

Ware woorden. Vorige week nog voorspelden wij dat een virulent antisemitische brief in NRC niet tot ophef zou leiden. De nette NRC-ombudsman, in het leven geroepen om over controverses op de redactie te schrijven, wijdde er geen woord aan, wat bewijst dat de Transitie voorspoedig verloopt.

Het is voor de Transitie belangrijk dat we de oorlog in het Midden-Oosten zien als een gevecht tussen Joden en Moslims. Wie de Transitie steunt moet kiezen. Of u bent loyaal aan de een, of u bent loyaal aan de ander. Aan dubbele loyaliteiten doen we niet. Zoals we ook niet doen aan solidariteit met en gelijke rechten voor alle burgers.

Wie weigert een kant te kiezen is een gevaar voor de Transitie. Dat geldt voor Palestijnse burgers die tegen de islamitische Transitie door Hamas zijn, en die door die beweging even wreed worden vermoord als iedere andere vijand. Het geldt ook voor Israëlische staatsburgers die zich uitspreken tegen de allesvernietigende oorlog die hun regering voert om haar eigen Transitiebelangen veilig te stellen.

Dat de regering in Jeruzalem tegen niet-Joodse burgers veel harder optreedt dan tegen Joodse burgers, past bij de Transitie. Al zal dat verschil steeds kleiner worden naarmate de Transitie aan kracht wint.

Na de Transitie draait alles namelijk om loyaliteit. Wie loyaal is, heeft van de Transitie niets te vrezen. Dat geldt voor het Midden-Oosten, maar ook voor onze Navo-bondgenoot Turkije en onze vrienden op universiteiten in de Verenigde Staten. Dat we daarvoor niet massaal de straat op gaan komt doordat ook hier loyaliteit inmiddels boven solidariteit gaat. Wie werkelijk loyaal is, kijkt niet op een onaangenaam briefje hier, wat politiegeweld daar, een uitzettinkje links of een opgesloten burgemeestertje rechts.

Zonder collateral damage geen oorlog en zonder oorlog geen Transite. Daarover volgende week meer.