13 april 2025

Transitie Journaal ‘victim blaming’,

Wekelijks presenteert Micha Wertheim een Transitie Journaal aan de lezers van de Volkskrant.

Wij van het Transitie Journaal zijn er heilig van overtuigd dat elke oproep tot weerbaarheid een vorm is van het tot dader maken van een slachtoffer.

Weerbaarheid is alleen nodig als er gevaar dreigt. Na de Transitie stopt elk gevaar vanzelf. Als er geen gevaar meer is, hoeft ook niemand zich ertegen te verdedigen. Daarom is het veel beter ons tegen gevaar uit te spreken dan te wapenen. Terugvechten is een vorm van erkenning en daarmee het begin van morele capitulatie.

Tot de Transitie is voltooid zullen wij er alles aan doen om iedere vorm van gevaar te identificeren en dan hartgrondig te veroordelen. Door te onderbouwen waarom het gevaar moet stoppen, zal het vanzelf verdwijnen. Daarvan zijn we overtuigd. Tegen iets zijn dat niet deugt zou genoeg moeten zijn. Iedereen die suggereert dat sommige problemen niet op te lossen zijn, is onderdeel van het probleem.

Als het gevaar niet luistert gaan we desnoods Engelse woorden gebruiken om ons gelijk te onderstrepen. Zo zijn we dol op victim blaming. Waarom slachtofferbeschuldiging zeggen als je het ook in het buitenlands kunt zeggen? Door Engelse expressions te usen onderstrepen we ons eigen gelijk en dat zou genoeg moeten zijn. Enough is enough. Daarom hebben we besloten morgen in alle dagbladen een paginagrote advertentie te plaatsen met deze tekst:

Beste Navo, het ligt niet aan Oekraïne

De bevolking in Oekraïne kan er niets aan doen dat ze worden gebombardeerd. Zadel ze niet op met wapens om zich te verdedigen. Ieder afweersysteem is een vorm van victim blaming en daarmee een morele capitulatie. Zeg liever tegen Rusland dat het nu maar eens afgelopen moet zijn met die nare oorlog. Dat zou meer dan genoeg moeten zijn.

De komende tijd kunt u nog veel meer van dergelijke paginagrote advertenties verwachten. Steeds weer zullen wij erop hameren dat ons morele gelijk torenhoog boven iedere vorm van pragmatisme uitstijgt. Of het nu gaat om vluchtelingen, armoede of het milieu: weerbaarheid is capitulatie. Pas als alle dijken die ons beschermen zijn weggehaald, zullen we stoppen. We blijven onze boodschap net zo lang herhalen tot iedere vorm van weerbaarheid taboe is.

Pas dan, als niemand überhaupt nog weet hoe zich te verzetten, zullen we de Transitie pragmatisch en zonder weerstand integraal en onomkeerbaar kunnen uitrollen.

Gaat u ondertussen maar vast op uw rug liggen.