Het Transitie Journaal staat ook in 2026 voor u klaar!

Ook in het nieuwe jaar zal het Transitie Journaal van zich laten horen. Daarbij kunnen we nu al verklappen dat we voornamelijk razend zullen zijn. Waarover we razend zijn, zal de tijd leren, maar dat we razend zullen zijn, staat al vast. Wie niet razend is, let niet goed op, of heeft de moed opgegeven. Beide opties zijn voor ons onacceptabel.

Wij schrijven dit Journaal om u en daarmee de hele wereld wakker te schudden. Zoals een mier aan de stam van een sequoia kan rammelen. Wie denkt dat het niet uitmaakt, zou eens moeten kijken naar de top van die boom, die hoog boven de grond heen en weer wiegt.

Bang hoeft u voor ons niet te zijn, we zullen onze woede altijd gieten in de vorm van satire. Ironie is, zo hebben we ontdekt, veel sterker en preciezer dan ernst. Bovendien waarborgt het gebruik van ironie dat niemand ons ooit ergens op zal kunnen pakken.

Wie toch de hoogmoed heeft om het Transitie Journaal en zijn woordvoerder tegen te spreken, zal ook dit jaar ervaren dat we waar nodig keihard en meedogenloos van ons afbijten. Zachte heelmeesters maken stinkende wonden. Onze taak is te genezen. Zelfs de meest welwillende reacties zullen we woedend en vilein van ons afwerpen. Mildheid is het begin van de rot, en aan rot heeft niemand iets na de Transitie.

Als we in discussie gaan, is dat niet omdat we daadwerkelijk interesse hebben in uw mening, maar omdat het ons de kans biedt ons eigen gelijk opnieuw en nog scherper te definiëren. Dat lucht op, en smaakt naar meer.

We lusten iedereen rauw. Onze eetlust is oneindig. Geloof ons maar, wij hebben overal lang en breed over nagedacht. Als we ons al vergissen, dan is dat nooit onze schuld. Wie niet duidelijk is, verdient onze toorn. Wat weer nieuwe brandstof is voor onze altijd vlammende razernij.

Iedere woensdagmiddag, als we een nieuw Journaal hebben ingeleverd, zullen we net als voorgaande jaren heel even opgelucht en tevreden zijn. Daarna zullen we zoals altijd overvallen worden door een groot gevoel van eenzaamheid. We staan er per definitie helemaal alleen voor. Een gedachte die we alleen kunnen verdoven door de razernij weer toe te laten.