Transitie Journaal: Nu nu nu

Deze week kwam er op de burelen van het Transitie Journaal een brief binnen van een jonge vrouw die zich afvroeg waarom het bij de Transitie nauwelijks over de zorg voor mensen met een beperking gaat. ‘Want juist nu de wereld in snel tempo verandert’, zo schrijft ze, ‘is er veel te melden over problemen waar mensen met een beperking tegenaan lopen.’

Het schrijven van de vrouw, waar we een heel pak papier bij kregen over haar strijd met het persoonsgebonden budget, deed ons denken aan een soortgelijke brief die we niet lang geleden ontvingen van een man die zich afvroeg waarom er in het Transitie Journaal nauwelijks wordt geschreven over de vergrijzing.

‘In het jaar dat babyboomers massaal de 80 aantikken, zou het’, zo schrijft hij, ‘verstandig zijn om eens stil te staan bij de tekorten in de verpleging en de kosten van geriatrische zorg.’

Gek genoeg leek die brief heel erg op een e-mail die we ontvingen van een bezorgde leerkracht die niet begreep waarom het Transitie Journaal nauwelijks oog lijkt te hebben voor de ontlezing, het lerarentekort en de uitdagingen die AI voor het onderwijs vormt. Zorgen die ons gek genoeg deden denken aan een bezorgd epistel dat we ontvingen van een planoloog die aangaf dat de Transitie veel meer zou moeten gaan over de toekomst van ruimtelijke ordening in ons snel veranderende land. En dan hebben we het nog niet eens over de post die we krijgen van mensen die zich afvragen hoe het nu verder moet met Gaza, Oekraïne en Soedan.

Voor al die bezorgde volgers hebben we één geruststellend antwoord. Na de Transitie is er alleen nog Transitie.

We moeten nu zo goed letten op wat er gebeurt, dat er nauwelijks nog ruimte overblijft voor randzaken zoals de lange termijn. Voetbal, IJsland, de Olympische Winterspelen, formeren, het is allemaal nu aan de hand. Venezuela voelt al als een eeuwigheid geleden. Laat dat een troost zijn!

Zie het als een meditatieoefening. Hoe meer we naar het nu kijken, hoe meer al het andere als vanzelf in het achteruitkijkspiegeltje verdwijnt. Waarom zou u zich zorgen maken over de toekomst als die is opgehouden te bestaan?