03 maart 2026

Transitie Journaal: Jiskefet

Wekelijks presenteert Micha Wertheim een Transitie Journaal aan de lezers van de Volkskrant.

Omdat we alle afleveringen van Debiteuren Crediteuren al twintig keer gezien hebben, luisteren we op de redactie van het Transitie Journaal regelmatig naar Kieft Jansen Egmond Gijp. Een van de populairste podcasts van dit moment, waarin oud-voetballers René van der Gijp en Wim Kieft met spelersmakelaar Rob Jansen en schrijver Michel van Egmond de beroemde Jiskefet-sketches doen herleven. De rol van het alles en iedereen treiterende leeghoofd meneer Jos wordt gespeeld door René van der Gijp. Zijn voetveeg meneer Edgar komt tot leven in de om alles wat Gijp uitkraamt schaapachtig lachende Wim Kieft. Net als Edgar beleeft Wim een masochistisch genot aan het het feit dat René zijn grote vriend wil zijn.

De rol van de zichzelf voortdurend overschattende meneer Storm word gespeeld door Rob Jansen, die net als Michiel Romeyn destijds tijdens het opscheppen op zijn eigen tong sabbelt alsof het een lekker snoepje is. Juffrouw Jannie, die net iets slimmer is dan de rest maar door een diep gevoel van zelfhaat toch blijft plakken, wordt vertolkt door Michel van Egmond.

Iedere aflevering proberen Wim, Rob en Michel zo hard mogelijk te lachen om alles wat hun grote vriend Gijp zegt, bang om bij hem uit de gratie te vallen en jaloers op zijn zelfvertrouwen.

Deze week beklaagde Gijp zich er over dat er geruchten gaan dat de volgende bondscoach van het Nederlands elftal wel eens iemand van kleur zou kunnen worden. Schandalig, want die baan zou moeten gaan naar iemand die dat heel goed kan.

Voorzichtig wierp juffrouw Jannie tegen dat het wel opmerkelijk is hoe weinig coaches van kleur een kans krijgen in het betaald voetbal.

Nee, doceerde Gijp, dat is geen racisme. Dat mensen van kleur geen goede coach kunnen zijn heeft met heel andere dingen te maken. Wat, daar hield hij wijselijk zijn mond over. Wel wist hij te melden dat het juist racisme is als je iemand van kleur bondscoach maakt. Het is toch zielig als je weet dat je die baan alleen hebt gekregen vanwege je huidskleur?

Waaraan Storm snel toevoegde dat als er één plek is waar geen racisme bestaat, het wel de sport is.

 

De Transitie is een oude sketch die nooit gaat vervelen.