Transitie Journaal: scoren

Bij het Transitie Journaal zijn we dol op voetbalmetaforen. Die maken de wereld overzichtelijk. Met grote instemming lazen we daarom het opiniestuk dat Cidi-beleidsmedewerker Gideon Querido van Frank in Het Parool schreef over de komst van Ye naar de Gelredome. U weet wel, het Arnhemse trapveldje waar Russische oligarchen jarenlang speelden zonder dat iemand naar ze omkeek.

Volgens Querido van Frank had de politiek een streep moeten halen door het optreden van de knettergekke zanger die geniale muziek maakt en krankzinnige uitspraken doet.

Dat dat juridisch niet mogelijk bleek, wuifde hij weg als een detail waarbij we niet te lang stil moeten staan. Een rechtsstaat is leuk, maar alleen als het zo uitkomt. Daar weten ze bij het Centrum Informatie en Documentatie Israël (Cidi) alles van. Als één ding de regering-Netanyahu een doorn in het oog is, dan is het wel de rechtsstaat, of tenminste wat daar nog van over is in Israël. Alles doet hij om van ongemakkelijke rechters af te komen.

Gelukkig lukt dat steeds beter. Toch is hij er nog niet. Dat verklaart waarom zijn land nog steeds niet helemaal uit de problemen is. Er moeten nog een paar rechters weg, dan is alles opgelost.

Jammer dat Ahmed Marcouch zich nooit in de successen van Netanyahu verdiept heeft. Hij blijft, net als de minister, steeds beweren dat de rechtsstaat ook gehandhaafd moet worden als dat tot ongemakkelijke situaties leidt. Jammer, want Gideon Querido van Frank gaf hem een prachtige voorzet:

‘Het wrange aan de hele Ye-kwestie is dat dit zo’n mooie kans voor de bestuurders zou zijn om eens makkelijk te scoren. Want we hebben het hier niet over Israël. Niet over Gaza. Niet over kolonisten op de Westelijke Jordaanoever. Niet over een ingewikkeld geopolitiek conflict waar redelijke mensen over van mening verschillen. Er hoeven geen ingewikkelde beleidsvraagstukken te worden opgelost, geen internationaal conflict te worden beëindigd en geen diep maatschappelijk meningsverschil te worden overbrugd.’

Precies, om makkelijk te scoren hoeven we alleen de rechtsstaat maar af te breken. Zo simpel kan het zijn.

Het deed ons op de redactie denken aan dat prachtige doelpunt waarmee Maradona Engeland uitschakelde op het wereldkampioenschap voetbal van 1986. Ook dat was makkelijk scoren. Dat Maradona zijn hand gebruikte was niet volgens de regels, maar wel efficiënt.

Helaas worden dergelijke goals tegenwoordig afgekeurd door rigide videoscheidsrechters. Geen wonder dat de VAR onder vuur ligt bij analisten, coaches en voetballers. Ze bederven het spelplezier.

Wij pleiten al heel lang voor het afschaffen van de VAR. Als dat is gelukt, zetten we alle scheidsrechters ook op non-actief. Daarna zal het doelpunten regenen. Iedereen zal winnen.

Regels zijn prima, zolang ze maar niet worden gehandhaafd. Topsport en Transitie gaan over winnen. Zonder scheidsrechters geldt alleen nog het recht van de sterkste. Wie kan daar nou tegen zijn?